mama africa – photo story

 

[rockyou id=72356266&w=426&h=319]

Bembeya Jazz : Armee Guineenne

αφιερωμένο στον afmarx

Το MAMA AFRICA ART FESTIVAL ΑΤΗΕNS 2007 γίνεται πραγματικότητα για δεύτερη χρονιά με δρώμενα
– εκπλήξεις που ξεκινούν από τις 27 Αυγούστου σε κεντρικούς χώρους της Αττικής έως την 1 Σεπτεμβρίου 2007 που θα ολοκληρωθούν με τις βασικές εκδηλώσεις και τις συναυλίες στο ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΤΡΑΣ στην Πετρούπολη.

Tο Φεστιβάλ καθιερώνεται πλέον σε ετήσια βάση, ως ένας θεσμός αλληλεγγύης και προσφοράς μέσα από την μουσική, τις εκθέσεις βιβλίου, φωτογραφίας, σκίτσων, το χοροθέατρο, την γευσιγνωσία (Αφρικανική κουζίνα) και τις άλλες λαϊκές τέχνες.
Όπως το 2006 έτσι και φέτος οι επισκέπτες θα έρθουν σε επαφή με την πλούσια κουλτούρα της Αφρικής, θα απολαύσουν τον θρύλο της Αφρικανικής μουσικής Femi Kuti & The Positive Force και άλλους σημαντικούς καλλιτέχνες που θα ανακοινωθούν στη συνέχεια, ενώ παράλληλα, δίνεται η ευκαιρία
να δημιουργηθεί μια πολιτιστική πλατφόρμα συμμετοχής και έκφρασης για τους Αφρικανούς συμπολίτες μας.

~ από dirtyjazz στο Ιουνίου 8, 2007.

10 Σχόλια to “mama africa – photo story”

  1. I sleep at the africa ground, I dreamt of africa ground.
    And when I wake up in the dark, we’ll dance, dance like children:
    I’m so glad to find out that the whole world is not a drag.

  2. το πρώτο άγριο ξύλο στη ζωή μου το έφαγα πριν απο 25 χρόνια
    στην οδό καλλιφρονά της κυψέλης
    επέστρεφα μεσημεράκι σπίτι ανηφορίζοντας το στενό όταν διασταυρώθηκα με έναν νεαρό αφρικανό
    μετά από δυό βήματα άκουσα στην πλάτη μου κάποιον να φωνάζει «σκυλάραπα»
    ασυναίσθητα γύρισα και κοίταξα
    ήταν δυό μοσχοαναθρεμένα μοσχάρια με το κεφάλι μεσα-εξω γουλί
    το ότι τους κοίταξα ήταν αρκετό…

  3. το πρώτο εκτος ευρώπης ταξίδι της ζωής μου ήταν πριν από 17 χρόνια στο φασιστικό Γιοχάνεσμπουργκ, καλεσμένος ενός ομογενειακού ραδιοφωνικού σταθμού
    ντράπηκα για την εθνικότητα που έγραφε το διαβατήριό μου όταν τους άκουσα να χασκογελάνε στον αέρα για τους «κάφρους» και επαναπατρίστηκα άρον άρον
    ξαναπήγα στην ίδια πόλη λίγα χρόνια αργότερα και γνώρισα τον Γιάννη Μπίζο
    κάπως πήρα τα – ελληνικά – ίσια μου μα τους άλλους (με τα σουπερμαρκετ, τους φουρνους και τα στεγνοκαθαριστήρια) ούτε να τους ξαναματαδώ δεν θέλησα

  4. Οι φωτογραφίες είναι όλες καταπληκτικές…
    Ευχαριστώ για την αφιέρωση DirtyJazz

    (Tι φταίνε και τα αληθινά μοσχάρια. Είναι τόσο αθώα τα καημένα… Καμία σχέση δεν έχουν με τα ρατσιστικά ανθρωπάρια)

  5. ζητώ γονυπετής συγνώμη από όλα τα μοσχάρια (και τις μπριζόλες που έχω φάει)

  6. και για να καταλήξω

    χρόνια μετά από τα δύο περιστατικά
    κατάλαβα ότι σιχαίνομαι περισσότερο τους ελληνάρες άφρικάνερς από τους γουλί-γουλί της ημεδαπής

  7. βλεπω dirty το οπτικοακουστικο τμημα του παραμαγαζου εχει παει σε αλλες διαστασεις! 🙂

    αξιζει παντως να αναπτυξεις καποιες τετοιες ιστοριες απο την αλλοδαπη!

  8. καλησπέρα και καληνύχτα (σήμερα μάλλον θα σας αφήσω νωρίς)😛

    Για τις φωτογραφίες και τη μουσική δε χρειάζεται να (ξανα)-μιλήσω…

  9. το οπτικοακουστικό τμήμα του παραμάγαζου είναι πάντα ανοιχτό σε ιδέες, σκέψεις και προτάσεις

  10. σκιτσογράφο δεν βρήκαμε ακόμη
    αλλά ψάχνουμε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: