again and again and…Amy Winehouse

 

Πριν από δύο χρόνια, στη μέση της καμπάνιας για το πλατινένιο πρώτο της άλμπουμ “Frank”, η Amy Winehouse είχε αρχίσει ήδη να σκέφτεται τι θα ήθελε να κάνει με το δεύτερο της άλμπουμ. Το “Frank” ήταν το ιδανικό ντεμπούτο. Ένα υπέροχο άλμπουμ, λίγο «πικρό» κάποιες στιγμές, με μια ασυνήθιστη ωριμότητα στα φωνητικά τα οποία δεν ήταν σε καμία στιγμή κάτι λιγότερα από αιθέρια και γλυκά. Αυτό της χάρισε πολλούς και πιστούς θαυμαστές σε όλο τον κόσμο και τη σημάδεψε ως μια από τις πιο ιδιαίτερες νέες φωνές της ποπ, γεμάτη αυτοπεποίθηση και με αυτό τον πολύ σπάνιο συνδυασμό της soul και του… χιούμορ. Οπότε, πως συνεχίζεις μετά από ένα τέτοιο ντεμπούτο?

Μουσικά, ήξερε από την αρχή που ήθελε να πάει.  «Δεν ήθελα να «παίξω» πολύ με την jazz πάλι. Βαρέθηκα τις περίπλοκες συγχορδίες και χρειαζόμουν κάτι πιο ευθύ. Άκουσα πολλά από τα girl group των 50’s & 60’s και μου άρεσε η απλότητα του υλικού. Έτσι αποφάσισα να γράψω τραγούδια με αυτό τον τρόπο» λέει η ίδια και αυτό μπορούμε να το καταλάβουμε εύκολα στην αλά  Supremes εισαγωγή του “Back To Black”. Μόνο που η Amy το πάει ακόμα παραπέρα με τα φωνητικά της ξεσπάσματα στο στυλ της Aretha Franklin (“Just Friends”), ή μετατρέποντας την όλη ιδέα των «στεγνών» φωνητικών σε spiritual gospel (όπως κάνει στο τραγούδι που ανοίγει το άλμπουμ,”Rehab”). Ποια άλλη βρετανίδα τραγουδίστρια άλλωστε θα μπορούσε να μετατρέψει το στίχο  που ανοίγει το άλμπουμ “try to make me go to rehab/I say no, no, no” σε…εκκλησιαστικό ύμνο?!

Οπλισμένη όπως πάντα με την ακουστική της κιθάρα, μερικές –παντοτινά- σημερινές  μελωδίες και την εκρηκτική της φαντασία, η Amy μετατρέπει το απόσταγμα των εμπειριών της τα τελευταία δύο χρόνια σε τραγούδια. Είναι άλλωστε εκπληκτική η ικανότητα της να διηγείται  ιστορίες από τη ζωή της. «Αν δεν έχω κάνει κάτι, δεν μπορώ να το κάνω τραγούδι! Πρέπει πάντα να είναι αυτοβιογραφικό». Το να γράφει τραγούδια, είναι για την Amy σα να κρατάει ημερολόγιο!

Οι εμπειρίες της τώρα…Από πού να αρχίσει κανείς?  Από τη συναυλία του Nas που δεν κατάφερε να πάει αφού κάποιος τύπος δεν την βρήκε εισιτήριο? Και πως μπορείς να μετατρέψεις κάτι τέτοιο σε μια ιστορία γυναικείας δύναμης, όπως κάνει  στο εκπληκτικό “Me And Mr. Jones”? Ή από το αιώνιο ερωτικό τρίγωνο του πρώην και του νυν, το όνομα του οποίου έχει σε tattoo δίπλα στην καρδιά της? Τον πόνο του χωρισμού ή τη χαρά ενός νέου έρωτα? Ή μήπως τους επιφανειακά τέλειους άντρες οι οποίοι τελικά της φέρθηκαν το ίδιο άσχημα με όσους την αναστάτωσαν και την πλήγωσαν, όπως διακηρύσσει απολογητικά στο ‘I’m No Good”?

Ενώ όμως την ενδιαφέρουν πρωτίστως οι βαθιά συναισθηματικές καταστάσεις, την κάνει να αισθάνεται το ίδιο καλά το να επικρίνει το αγόρι που πέρασε από το σπίτι της και κατανάλωσε όλο το… «χόρτο» της (“Addicted”)!! H Amy είναι μια έξυπνη και αστεία κυρία.

Ο νέος ραφιναρισμένος τρόπος γραφής της, έχει εξελιχτεί στο πιο εντυπωσιακό και σαγηνευτικό υλικό στη σύντομη μέχρι τώρα καριέρα της. Η ειλικρίνεια της ως στιχουργός δεν έχει προηγούμενο. Ενώ άλλα κορίτσια της ηλικίας της-είναι μόλις 22-αρέσκονται στο να μετατρέπουν τις ιστορίες σχέσεων σε φωτορομάντζο, η ίδια απεχθάνεται και μόνο την ιδέα του να είναι κάτι λιγότερο από…εκνευριστικά ειλικρινής!

Στο ‘Back To Black” η Amy συνεργάζεται ξανά με τον παραγωγό του πρώτου της άλμπουμ  Salaam Remi και με τον Mark Ronson στη Ν. Υόρκη, ο οποίος βρήκε χρόνο ανάμεσα στις δουλειές του για τη Lily Allen, τον Robbie Williams και την Christina Aguilera . Τα τραγούδια είναι «κτισμένα» επάνω στο κλασσικό ποπ, τρίλεπτο μοτίβο. Τίποτα δεν είναι υπερβολικό. Το “Back To Black” είναι ένα συνεπές άλμπουμ, φτιαγμένο για ακρόαση…μονορούφι!

Η ίδια δεν είναι σίγουρη για το πώς έγινε τελικά  ένα από αυτά τα κορίτσια που δε φοβούνται τις «σκοτεινές» εμπειρίες της ζωής και τις οποίες μετατρέπουν σε κάτι πνευματώδες και ειλικρινές, αλλά είναι ευτυχής που τα πράγματα εξελίχτηκαν έτσι. Η μουσική δεν είναι απλά ένας μηχανισμός άμυνας για την Amy. Είναι η γραμμή της ζωής της.

www.amywinehouse.co.uk

~ από dirtyjazz στο Απριλίου 13, 2007.

6 Σχόλια to “again and again and…Amy Winehouse”

  1. Loan Me a Dime: Δεύτερη φορά σε ιστολόγιο θα συμφωνήσω πανηγυρικά για τη λατρεία που έκλεισε το 2006.Βλέποντας και τα video clip, και ειδικά την εμφάνιση της μαζί με τον Paul Weller στην εκτέλεση του «I heard it through the grapevine», υποβάλλω τα ταπεινά μου σέβη. Ένα άλλο κορίτσι, παρελθόντων χρόνων, που σου παίρνει το μυαλό είναι η Kathleen Emery στην εκτέλεση του «Sometimes I feel like a motherless child»(45άρι στη Jazzman rec) καθώς και η Nicole Willis & the Soul Investigators στο περσινό lp Keep Reachin’ Up(Timmion rec). Συστήνωνται ανεπιφύλακτα!

  2. It’s actually a great and helpful piece of info. I’m glad that you simply shared this helpful information with us. Please keep us up to date like this. Thank you for sharing.

  3. Very attractive website. Surely will attract your targeted audience! For improvement, you can add back sound music

  4. I just ordered the Toshiba Thrive 10.1” 16GB Android Tablet, I so hope it is a good onelet me know where I standThanks,Teri

  5. Hello everyne, it’s my first pay a visit at this website, and post is actually fruitful in support of me, keep up posting these posts.

  6. Each of those typical website does really exciting! Its well proven that multinational company (M.N.C) have good experiences, so that they could know what customers will love and want! =) My fave is the Netherlands’ website, they just so classic yet classy. Veel Succes!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: